WSPOMNIENIE ŚP. KS. PIOTRA ŻELICHOWSKIEGO MSF

Śp. Ks. Piotr Żelichowski MSF (6 maja 1935 – 3 września 2017) – urodził się 6 maja 1935 roku, w miejscowości Rostoki, powiat Krzemieniec, województwo Tarnopol, diecezja Łuck (Wołyń). Trzy tygodnie później został włączony do wspólnoty Kościoła za sprawą chrztu udzielonego mu przez Ks. Franciszka Fijałkowskiego w parafii Poczajów (28.05.1935r.). Po wojnie ewakuowany wraz z rodziną z Wołynia do województwa poznańskiego, najpierw do Gąsaw, by ostatecznie zadomowić się w Gorzowie Wielkopolskim.

Ks. Piotr wzrastał w rodzinie Stefana i Anny, z domu Jasińskiej, pośród jednego brata i czterech sióstr. O rodzinie tej w świadectwie moralności kandydata do naszego Zgromadzenia, jego ówczesny proboszcz z Gorzowa Wielkopolskiego (1952 rok), napisał: „pochodzi z rodziny bardzo dobrej, praktykujący katolicy; cała rodzina świeci przykładem całej parafii”. Równie dobre zdanie miał Ks. Gembiak o Piotrze Żelichowskim: „jest młodzieńcem zrównoważonym, pobożnym, uczciwym i sumiennym; zasługuje on na pełne poparcie, gdyż jego zachowanie i charakter wskazują na to, iż będzie z niego dobry Pracownik w winnicy Pańskie”.

Pragnąc poświęcić się służbie Bożej, śp. Piotr Żelichowski skierował 10.09.1952r. prośbę do władz zakonnych Misjonarzy świętej Rodziny o przyjęcie do Zgromadzenia w charakterze brata zakonnego, gdyż Niższe Seminarium Duchowne MSF, do którego został przyjęty 1 lipca tegoż roku, przez władze państwowe zostało rozwiązane. Po rocznym postulacie, pragnąc zostać kapłanem-misjonarzem, przedłożył prośbę o przyjęcie do nowicjatu (01.08.1953r.), który po pozytywnej odpowiedzi władz zakonnych, rozpoczął 7 września 1953r. w Kazimierzu Biskupim, pod kierunkiem Mistrza Nowicjatu Ks. Staniendy. Rok później jego pierwsze śluby odbierał Ks. Prowincjał Zachariasz Kruża MSF;
8 września 1957r. w Kazimierzu Biskupim Ks. Piotr stał się na wieczność członkiem Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny. Wtedy też podjął studia filozoficzno-teologiczne, które pozwoliły mu na przyjęcie święceń kapłańskich z rąk Ks. Arcybiskupa Baraniaka w Poznaniu 9 czerwca 1962r. Studia kontynuował do 1964 roku.

W 1964 roku zostaje przeniesiony do Żernicy, gdzie jako rezydent, miał zadbać przede wszystkim o poprawę swojego zdrowia. Zdrowie nie był mocną stroną Księdza Piotra. Niedomagania żołądkowe, wyczerpanie fizyczno-psychiczne i inne dolegliwości o których donosił przełożonym było kilkakrotnie uzasadnieniem próśb o czas na leczenie, przeniesienie do innego domu zakonnego czy rezygnacji z powierzonych funkcji. Lekarstwa stały się nieodłącznym elementem jego życia.

Pomimo tego przez 25 lat związany był z formacją zakonną: nowicjuszy w Bąblinie jako Socjusz Mistrza Nowicjatu (1965-1970, 1971-1976, 1981-1985, 1986-1988), Mistrz Nowicjatu (1980-1981), czy Moderator Junioratu (1974-1976, 1981), jak również kleryków naszego Seminarium pełniąc funkcję Ojca Duchownego (1976-1980) czy spowiednika alumnów (2002-2004). W między czasie dwukrotnie powołany przez przełożonych na asystenta Zarządu Prowincjalnego Polskiej Prowincji MSF (1970-1971, 1985-1986) wypełniał zlecone funkcje i zadania. Odbył też studia zaoczne na Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego w Warszawie (1976-1979).

Po okresie rekonwalescencji w domu zakonnym w Szczytnej (1988-1989), w 1989 roku zgłosił władzom zakonnym gotowość do pracy w Apostolstwie Dobrej Śmierci – do prowadzenia korespondencji, wobec choroby ówczesnego Dyrektora ADS – Ks. Zimnego. Pół roku później został przeniesiony do Górki Klasztornej i mianowany Dyrektorem ADS, z którym formalnie od 01.09.1989 roku był związany przez ponad 20 lat. Zwolniony z tej funkcji (1996 rok) na własną prośbę, motywowaną względami zdrowotnymi, pozostał w Apostolstwie do 2002 roku, by po prawie dwuletniej przerwie powodowanej przeniesieniem do Kazimierza Biskupiego i pracą jako spowiednik alumnów, na nowo poświęcić się Apostolstwu Dobrej Śmierci do 2011 roku (01.02.2004-01.05.2006, 01.02.2010-01.06.2011). Od tego czasu, przez ostatnie 6 lat, żył i pracował, tak jak umiał i mógł, na rzecz domu zakonnego i Sanktuarium Maryjnego w Górce Klasztornej.

Ksiądz Piotr Żelichowski MSF, przeżywszy 82 lata, w tym 63 jako Misjonarz Świętej Rodziny, zmarł w szpitalu w Pile, 3 września 2017 roku, kończąc ziemską pracę w winnicy Pańskiej i naszej Rodzinie Zakonnej.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie…

Opracował Ks. Michał Krych MSF, Sekretarz Prowincjalny


W czwartek, 07.09.2017r., w Górce Klasztornej o godz. 12.00, odbył się pogrzeb śp. Ks. Piotra. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył Bp Dariusz Kałuża MSF; koncelebrowało ją prawie 40 kapłanów MSF, z Polski i zagranicy; słowo Boże wygłosił
ks. Grzegorz Górnik MSF; obrzędom pogrzebowym przed eucharystią i na cmentarzu przewodniczył Rektor z Górki – Ks. Józef Bobeł MSF. W pogrzebie uczestniczyła także najbliższa rodzina, postulanci, nowicjusze, klerycy i przedstawiciele ADS.

W testamencie śp. Ks. Piotr napisał m.in.: „ciało moje niech będzie pochowane według woli Przełożonych”. Złożono je na cmentarzu w Górce Klasztornej.